Morje wet et Kreppsche objebaut,
wenn ich van et Werk komm möß alles stoo zerät."
Em Frumberg baij Lüsch Hein van de Mur wot et Efeu jeklaut,
ävver Moos ze fenge dat wor va Joor ze Joor äve schlät.

Wer Kenger hodde alles zesamme jeholt,
jez wadene wer ob d'r jruße Oreblekk,
wo d'r Papp met Möte un völl Jedold,
e Kreppsche made met baschtich völl Jeschekk.

Van d'r Söller woot de Kess jehollt,
en de joo Stoff woot d'r Desch en d'r Äkk jestallt,
öffer d'r Desch woot us Kreppapier änne Berch jeformt.
Wer Kenger stonge do un kekke zo, janz jespannt.

An d'r Berch woot met Nolde et Efeu faßjemat,
un an d'r Felsvörsprong d'r Ängel hong.
De Deschplaat woot met Moos janz belaad,
en Jlasschiif ob schwaz Papier et Wasser se soll.

Bevör ävver de Fijure woode objestallt,
woot us Holz, en Batterii, ru Papiir un e Lämpsche
fing jekromt e könzlich Fürsche a'jelaat.
Un öffer de Jlasschiif kom noch e Holzbrögelsche.

Nu koom vör os Kenger d'r jruße Oreblekk,
endlich dorfte wer de Fijure uspakke.
Vörsechtesch woode se us et Papiir jewekkelt,
domet se merr bluß erlädde kenne Schade.

Et Jesuskengsche koom bäij os iisch en de Naat,
morjens konnte wer et kom erwaade,
ze kiike wat et os hott metjebraat.
Da jenge wer en de Kersch öm et Kresskensche Danke ze sare.

Tösche Kressmes un Nöijor,
jenge wer Kenger de Kreppscher kikke.
Wenn et os ooch off a Häng un Föß fror,
et wore doch siir schünn Kengerzitte.

Paul Idon