Majestätisch trunt övver os Dorp d'r alde Lengdeboom,
en fönfhondert Jor erlävde hä su manche Storm.
Sing knorrije Äss stipte witt en de Hü,
es va römm un tömm zese va alle Lü.

Hä steht op enne Sokkel et Hahnkrüz jenannt,
hat manches jese, un erlävt su allerhand.
Et wod an em jedokktert, un de Wonde jehelt,
su bliite os erhalde noch manich Jorzent.

St. Määtes wor et Hahnkrüz d'r Meddelpunkt,
da brant hee et Martinsfüür zu spiider Stond.
Fonke flore wiit en d'r Ovvendhemmel,
Kenger songe Lädcher un Määtes rett op singe Schemmel.

Op et Hähnche steng alle meläve d'r Lengdeboom,
op sing Bank drömde su manich enge singe Sommerdroom.
Onger sing mächtije Äss wor et em Sommer schattich un schöön,
hemmliche Düfte troke dörch de Jäjend wenn se steng en Blöö.

Em Schatte onger sing Krun hoot hä völl Verzällcher,
va Franzuse, Prüße un och va Liebespärcher.
Exekutiirt wod sujar onger si Dach,
enije moote he et Läve loße, en trurije Sach.

Ee halv Jordusent steht hä nun at ovve am Krüz,
soch su manche komme un jo en all di Zitt.
Noch lang wet hä do stoo su stolz un prächtisch,
och oos wet hä övverläve, es noch su jesond un kräftisch.

Als Naturdekmoll wet hä jehääscht un jeflääscht,
domet sich blus keng Krankhet an em zescht.
Wer freue os dorövver, un os Freud es nett zekleng,
denn wat wör et Hahnkrüz one sing Leng.